Whippet

Szybki na zewnątrz, często spokojny w domu

Wzorzec łączy budowę sprintera z charakterem psa do towarzystwa. Wiele whippetów po odpowiednim spacerze długo śpi, ale nie wolno robić z tego gwarancji. Młody pies może być energiczny, a brak bezpiecznej przestrzeni do biegu trzeba rozwiązać jeszcze przed adopcją lub zakupem. ^[1]

Mieszkanie może być dla whippeta odpowiednim domem — pod warunkiem że pies ma gdzie bezpiecznie pobiegać i wychodzi na normalne spacery. Zwykle doceni miękkie, ciepłe miejsce i spokój, ale samotność nadal trzeba wprowadzać stopniowo. Zimą do codziennej organizacji może dojść ubranie, osuszanie po spacerze i czasem krótsze wyjścia rozłożone inaczej niż latem. ^[1]

Pogoń i spuszczanie ze smyczy

Ruch małych zwierząt może uruchomić pogoń szybciej, niż człowiek zdąży zareagować. Przywołanie warto ćwiczyć, lecz nie zastępuje ono oceny miejsca i dobrej smyczy. Zgodności z kotem albo królikiem nie da się wywnioskować z samej nazwy rasy — trzeba znać historię konkretnego psa. ^[1][3]

Smukła sylwetka nie oznacza psa, którego można traktować jak kruchego bibelotu, ale przy bardzo małych dzieciach i cięższych, gwałtownych psach trzeba pilnować sposobu zabawy. Whippet może pasować osobie szukającej spokojniejszego domownika, o ile akceptuje ona ograniczenia przy spuszczaniu ze smyczy. Na wyjazdach ogrodzenie i możliwość bezpiecznego odpoczynku bywają ważniejsze niż kolejny kilometr szlaku. ^[1][3]

Zdrowie i badania

Brytyjski standard kładzie nacisk m.in. na różnorodność genetyczną i klubowe badania serca. Amerykańska Whippet Health Foundation podaje szerszy protokół przedhodowlany, obejmujący m.in. oczy, serce i słuch. To zalecenia amerykańskie, a nie polski wymóg; warto użyć ich jako listy pytań do hodowcy i lekarza. ^[2][3]