Grupa 7 — wyżły · wzorzec nr 120

Seter irlandzki

Irish Red Setter

To, do czego przez lata hodowano tę rasę, można streścić tak: szybka praca w rozległym terenie, wyszukiwanie zwierzyny i wskazywanie jej przewodnikowi. W domu od samej metryki wielkości („duży”) ważniejszy jest stały rytm: dłuższa aktywność w terenie, kontakt z opiekunem i regeneracja.

  • długie wyjścia
  • teren i węszenie
  • nauka odpoczynku
Seter irlandzki — przedstawiciel rasy
Zdjęcie: Luis Miguel Bugallo Sánchez ( Lmbuga Commons )( Lmbuga Galipedia ) Publicada por/ Publish by : Luis Miguel Bugallo Sánchez · CC BY-SA 3.0

Co warto wiedzieć na początek

Przy rasie Seter irlandzki warto zacząć od własnego kalendarza, nie od zdjęcia. Czy codzienny plan obejmuje wszystkie ważne elementy: dłuższa aktywność w terenie, kontakt z opiekunem i regeneracja? Czy dom poradzi sobie także z tym, że mogą pojawić się duży zasięg, pogoń, pobudzenie lub frustracja przy zbyt małej ilości sensownego ruchu?

Wzrost
ok. 55–67 cm (zależnie od płci lub odmiany)
FCI
grupa 7, nr 120
Pochodzenie
Irlandia
Status
uznana przez FCI

Seter irlandzki na co dzień

FCI umieszcza tę rasę w grupie 7, w sekcji „brytyjskie i irlandzkie pointery oraz setery”. Za tym porządkiem stoi szybka praca w rozległym terenie, wyszukiwanie zwierzyny i wskazywanie jej przewodnikowi. Wzorzec opisuje oczekiwany typ rasy, nie zachowanie każdego psa, ale pomaga zrozumieć, do jakich zadań przez lata dobierano jej przedstawicieli. [1][2]

W zwykłym domu nie trzeba odtwarzać dawnej pracy. Trzeba jednak przełożyć jej najważniejsze elementy na bezpieczny domowy rytm: dłuższa aktywność w terenie, kontakt z opiekunem i regeneracja. Gdy tego brakuje, opiekun może mierzyć się z takimi zachowaniami jak duży zasięg, pogoń, pobudzenie lub frustracja przy zbyt małej ilości sensownego ruchu. To praktyczny wniosek z użytkowego pochodzenia, a nie obietnica dotycząca każdego psa. [1][3]

Do jakiego domu pasuje ten rytm

Dobrym punktem wyjścia jest dom, który naprawdę spędza czas na zewnątrz i potrafi zorganizować aktywność także w zwykły dzień roboczy. Przed decyzją warto rozpisać prawdziwy tydzień: godziny poza domem, opiekę podczas wyjazdów, koszty, pielęgnację i to, kto zajmie się psem, gdy codzienny plan się rozsypie. [3]

Trudniej będzie w domu, który szuka psa aktywnego tylko wtedy, gdy sam ma wolny weekend. Rasa podpowiada możliwe potrzeby, lecz dorosłe zachowanie zależy także od zdrowia, wczesnych doświadczeń, warunków odchowu i codziennego prowadzenia. Dlatego równie ważne jak czytanie profilu jest poznanie konkretnego psa i jego rodziców. [3][1]

Zdrowie: o co zapytać

Nie przypisujemy rasie Seter irlandzki listy chorób tylko dlatego, że krąży ona w internetowych zestawieniach. Przed zakupem szczenięcia poproś o aktualne zalecenia klubu rasy lub ZKwP, wyniki badań obojga rodziców i wyjaśnienie, czego te wyniki nie obejmują. [4][3]

Żaden program badań nie przewidzi całego życia psa. Jego wartość polega na ograniczaniu znanych ryzyk i podejmowaniu decyzji na podstawie dokumentów, nie zapewnień marketingowych. [4]

Warto wiedzieć

  • Samo bieganie przy rowerze nie zastąpi eksploracji, węszenia i pracy nad kontaktem.
  • ok. 55–67 cm (zależnie od płci lub odmiany). Wzrost nie mówi jednak, ile siły i miejsca będzie potrzebował konkretny pies.

Wzorzec rasy jest wskazówką, nie gotowym scenariuszem. Każdy pies ma własny temperament, potrzeby i doświadczenia, dlatego nie wszystko da się przewidzieć.

Źródła

Numery przy akapitach prowadzą do poniższych materiałów.

  1. [1]

    Seter irlandzki — wzorzec FCI nr 120. Fédération Cynologique Internationale.

  2. [2]

    Seter irlandzki — polskie tłumaczenie wzorca nr 120. Związek Kynologiczny w Polsce.

  3. [3]

    Choosing the right puppy for you. Royal Society for the Prevention of Cruelty to Animals.

  4. [4]

    Hereditary Disease Guidelines. World Small Animal Veterinary Association.