Grupa 9 — psy ozdobne i do towarzystwa · wzorzec nr 250

Hawańczyk

Bichon Havanais (Havanese)

Mały pies do towarzystwa, zwykle mocno zainteresowany ludźmi i wspólnym życiem. Wymaga czesania, ruchu oraz spokojnej nauki zostawania samemu.

  • blisko ludzi
  • mniejszy metraż
  • czas na pielęgnację
Biały hawańczyk stojący w śniegu
Zdjęcie: QHuge (EXIF: Aapo Antikainen) · CC BY 4.0

Co warto wiedzieć na początek

Hawańczyk może dobrze odnaleźć się w mieszkaniu, ale mały rozmiar nie czyni go dekoracją. Potrzebuje spacerów, nauki i przewidywalnego kontaktu. Nie powinien regularnie zostawać sam na wiele godzin.

Wzrost
zwykle 23–27 cm
FCI
grupa 9, nr 250
Rytm dnia
blisko ludzi + spokojna nauka
Sierść
długa, wymaga częstego czesania

Towarzysz, nie maskotka

FCI opisuje hawańczyka jako żywego i towarzyskiego psa do towarzystwa. W praktyce warto od szczenięcia uczyć go odpoczynku we własnym miejscu, krótkiego zostawania bez człowieka i spokojnego kontaktu z gośćmi. Noszenie na rękach nie zastępuje spaceru ani poznawania świata na własnych łapach. [1]

Może dobrze odnaleźć się u osoby pracującej z domu lub starszego opiekuna, jeśli bliskość nie zamieni się w bycie razem przez każdą minutę. Nawet przy takim trybie życia pies powinien umieć zostać sam na czas zakupów czy wizyty u lekarza. W mieszkaniu warto też od początku uczyć spokojnej reakcji na domofon, windę i sąsiadów na korytarzu — mały pies jest dla otoczenia równie słyszalny jak duży. [1]

Pielęgnacja i codzienny ruch

Długa, miękka szata łatwo się plącze, szczególnie za uszami, pod pachami i pod szelkami. Krótsza fryzura może ułatwić życie, ale nie usuwa potrzeby czesania. Hawańczyk nadal powinien chodzić na normalne spacery, węszyć i mieć proste zadania do rozwiązania. [1][3]

Drobny rozmiar ułatwia podróże i codzienną logistykę, lecz w domu z małymi dziećmi potrzebna jest nauka delikatnego obchodzenia się z psem. Wspólne życie z kotem lub innym spokojnym zwierzęciem może się udać, ale wymaga dobrego zapoznania i możliwości wycofania się każdej ze stron. Do kosztów karmy trzeba doliczyć grzebienie, kosmetyki i ewentualne wizyty u groomera. [1][3]

Zdrowie i badania rodziców

Royal Kennel Club wymienia badania oczu, bioder i łokci; Havanese Club of America dodaje w swoim programie m.in. ocenę rzepek. To zalecenia zagranicznych organizacji, nie polskie wymogi. Można je wykorzystać podczas rozmowy z hodowcą i lekarzem weterynarii. [2][3]

Warto wiedzieć

  • Naukę zostawania samemu warto zacząć wcześnie i prowadzić stopniowo.
  • Mały pies także potrzebuje swobodnego węszenia i ruchu.
  • Nie ma uczciwej gwarancji, że dana rasa nie wywoła alergii.

Wzorzec rasy jest wskazówką, nie gotowym scenariuszem. Każdy pies ma własny temperament, potrzeby i doświadczenia, dlatego nie wszystko da się przewidzieć.

Źródła

Numery przy akapitach prowadzą do poniższych materiałów.

  1. [1]

    Havanese — wzorzec FCI nr 250. Fédération Cynologique Internationale.

  2. [2]

    Health Standard — badania zalecane dla poszczególnych ras. The Royal Kennel Club.

  3. [3]

    Health issues and testing. Havanese Club of America.